X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

حسرت گذشته و هراس از آینده

22 آذر 1396

یافته های پیمایش نگرش ها و ارزش ها (موج سوم)، که در قالب کتاب و در سال 95 منتشر شده است، نشان می دهد که ما ایرانیان در مقایسه ی میان حال و گذشته و آینده در نسبت با اکنون، ارزیابی منفی و داوری نگران کننده ای داریم.
به سخن دیگر (آن گونه که در این پیمایش آمده است)، وقتی از پرسش شوندگان می خواهند میان ۵ سال گذشته و اکنون و هم چنین میان اکنون و ۵ سال آینده مقایسه کنند و نظرشان را در این باب بگویند، عموما گذشته را بهتر از اکنون و آینده را بدتر از اکنون ارزیابی می کنند. این سخن به معنای آن است که در روندی منفی و فرایندی نگران کننده قرار گرفته ایم. به نحوی که به نظرمان می آید، امروزمان از دیروز بدتر شده است و فردای مان از امروز، بدتر خواهد شد. 
در این مقایسه هاست که به نحو تجربی نشان داده می شود: 
  
وقتی به گذشته برمی گردیم، گویا در حسرت زمان های از دست رفته، فرو می رویم و وقتی به آینده می نگریم، هراس بر ما چیره می شود. ترس از این که آینده، اوضاع بدتری را تجربه خواهیم کرد. چنین ارزیابی نیز از وجود نوعی سرخوردگی و ناامیدی نسبت به آتی خبر می دهد. چرا در فرهنگ ایرانی، "اکنون"، تاریک تر از گذشته  و آینده، تاریک تر از " اکنون" است؟
چرا گذشته، شیرین تر از اکنون، ارزیابی می شود؟ 
چرا فکر می کنیم اوضاع مان دائما رو به تباهی، خرابی و سیاهی می رود؟

 مردم چه می گویند:
✔️ ۶۶/۲ درصد بر این باورند که دینداری در نسبت با ۵ سال قبل کاهش یافته است. 
۶۴/۸ درصد گفته اند دینداری در۵5 سال آینده کمتر خواهد شد. 
✔️ ۵۴ درصد معتقدند جرایم در مقایسه با ۵ سال قبل بیشتر شده و ۵۲/۶ درصد نیز ابراز کرده اند جرایم در ۵ سال آینده، بیشتر خواهد شد.
✔️ ۶۸/۲ در صد اظهار کرده اند صفات منفی اخلاقی در نسبت با ۵ سال گذشته بیشتر شده و ۷۱ در صد نیز ۵ سال آینده را این چنین ارزیابی کرده اند که صفات منفی کمتر خواهد شد.
✔️ ۶۵/۵ در صد بر این باورند که فاصله ی ثروتمندان با فقیران در نسبت با ۵ سال گذشته، افزایش یافته است. و 76 درصد بر این باورند که همین روند ادامه خواهد یافت، به نحوی که در ۵ سال آینده این فاصله بیشتر خواهد شد.

آیا واقعا این گونه است؟ آیا ارزیابی ها و نظرها، بازتاب دهنده ی واقعیت است؟ آیا میان ارزیابی از روندها و مقایسه ها میان گذشته و حال و آینده، و آن چه در واقعیت بیرونی است، شکاف و گسستی وجود دارد؟ به تعبیری دیگر، آیا ایران رو به تاریکی می رود؟ 

 فرق است میان "نگرش" و "نظر" با آن چه که از آن به "واقعیت اجتماعی" نام می بریم. 
ممکن است نگرش های رایج در جامعه با آن چه واقعیت دارد، همخوانی داشته باشد و یا ناهمخوان و ناسازگار باشد. یعنی ممکن است وضعیت، درست همان باشد که مردم می گویند و یا  آنی نباشد که در ذهن و ضمیر مردم نقش بسته است.  ارزیابی از  واقعیت،‌ چه کاذب باشد و  چه صادق، درست باشد و یا غلط، مهم است و باید به آن توجه کافی داشت.  

اهمیت توجه به نگرش ها و ارزیابی هایی که از واقعیت در ذهن مردم شکل می گیرد (حتی اگر نگرش  با واقعیت سازگار نباشد)، در چیست؟
یکی از منابع  و شاید منبع اصلی احساس و رفتار آدمی، همین نگرش هاست. نگرش ها در ما احساس و رفتار مطابق با خود را ایجاد می کنند. مهم نیست که نگرش، از چه درجه ی اعتبار و صدقی برخوردار باشد، مهم این است که هر نظر و نگرشی هم که داشته باشیم (حتی به خطا)، آن نگرش و نظر است که کیفیت و چگونگی "احساس" و "رفتار " ما را معلوم می کند. 
آن که امروز را از دیروز سیاه تر و آینده را از اکنون بدتر می بیند، نسبت به کشور و جامعه ی خود چه احساسی دارد و سپس چه رفتاری  در او شکل می گیرد؟ ارزیابی منفی و شاید به شدت منفی، واجد آثار و نتایجی است. 

برخی از نتایج و آثار ارزیابی های منفی از این قرار است:
۱. نارضایتی
۲. بی اعتمادی نسبت به دیگران
۳. ترس و هراس
۴. خود محوری و خودخواهی
۵. کاهش رفتارهای مطلوب اجتماعی
۶. سست شدن اخلاقی زیستن
۷. کاهش کنش مشفقانه
۸. سرد شدن روابط اجتماعی
نظرات (@commentCount)
@text
پاسخ:
@text
@text
@message

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
نام :
پست الکترونیکی :
موضوع نامه :