⚫️ در اندوه میانمار

16 شهریور 1396


انسان، سلاخی می شود.


می خواهی مسلمان باش یا مسیحی، بودایی یا یهودی، شینتو باش و یا هر مسلک و دین و آیینی. وقتی قرار است خشونت بورزی، می ورزی. گاهی به اسم خدا، گاهی به اسم خاک، گاهی به اسم نژاد، گاهی به اسم بودا و یا هر اسم و نام دیگر. خشونت، خشونت است، چه برای خدا، چه برای نژاد و یا هر چیز دیگر. راستی، اگر دین و آیین، نتواند ما را از دره ی خوفناک و سیاه خشونت برهاند، اگر نتواند ما را از وحشیگری و بدویت نجات دهد، اگر نتواند قساوت و خونریزی را کاهش دهد، پس به چه کار می آید؟ قرار بود دین و آیین، آدم را آدم تر کند، آسمان را آبی تر و دل ها را مهربان تر. چه می شود که همین دین و آیین دستاویز خشونت ها و قساوت ها و ستم ها و ظلم ها می شود؟ بن بست عجیبی است. 


بود و نبود دین و آیین ها، در نسبت با خشونت و جنگ ها و قساوت ها چیست؟ دین و آیین،  نسبتش با هستی و زندگی ما چیست؟  داعش زیر پرچم لا اله الا الله، با فریاد الله اکبر، قربانیانش را سلاخی می کند، آتش می زند و از  هر  کار مخوفی ابایی ندارد. و حالا بوداییان میانمار را ببینید، چگونه مسلمانان را سلاخی می کنند، می سوزانند و از هم می درند. آن همه توصیه ها، حکمت ها و ایده های صلح آمیز بودا کجا رفت؟ مگر در اندیشه ی بودا، ما خویشاوند همه ی انسان ها و  جهان نیستیم؟ به نحوی که حتی نباید شاخه ی درختی را بشکنیم، مورچه ای را زیر پا بگذاریم؟


آیین بودا، در کوران خشم وحشیانه ی بوداییان، دود می شود و به هوا می رود. همان گونه که آیات رحمت قرآنی در آتشی که داعشیان برپا کرده اند، دود می شود و به هوا می رود. همان گونه که جنگ های قرن بیستم و آن همه کشتارها، ارکان باورها و قطعیت ها را سوزاند و آدمی در این قرن است که در می یابد در زمین وحشت و تنهایی می زید، چه خدا باشد و چه نباید، او قربانی است.


تاریخ خشونت ها و جنگ ها در طول تاریخ به ما یادآوری می کند که خشونت آدمیان را نبایددر دین شان جستجو کنیم. خشونت و وحشیگری در جای دیگر  و در سیاهچاله ی تاریک دیگری رشد می کند. آیین ها و ادیان، صرفا دستاویزند، همان گونه که نژاد و خاک تنها یک بهانه اند.


اکنون جای این پرسش است که:

دین چه نسبتی با خوب بودن انسان(به معنای اخلاقی بودن اش)، برقرار می کند؟  

آدمی، متاع اخلاق را از کجای هستی باید به دست آورد؟


✔️ کاش آدمیان، به جای این همه تلاش برای دیندار شدن، به اخلاقی تر شدن و انسان تر شدن همت می گماشتند. زیرا تاریخ نشان داده است که دیندار شدن و پیرو آیین ها بودن و حتی بودایی شدن،  مطلقا به معنای اخلاقی تر شدن نیست. اگر شک دارید مجددا به داعش و بوداییان میانمار نگاهی بیندازید.

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد