X
تبلیغات
رایتل

"خرد" هشت ساله شد

14 خرداد 1395



درست هشت سال قبل بود (یعنی در 15 خرداد 1387)، وبلاگ نویسی را به صورت جدی شروع کردم. پیش از آن هم دو نوبت وبلاگی داشتم که ادامه نیافت. اما از خرداد 87 بود که در فضای بلاگفا، وبلاگی با عنوان "خرد منتقد" را آغاز کردم. در مرداد 89 به دلیل اشکالاتی که در فضای بلاگفا ایجاد شد،  وبلاگ دیگری با همان نام "خرد منتقد" در بلاگ سکای شروع کردم که تا کنون ادامه یافته است. (خرد منتقد در بلاگفا هم بعدا فیلتر شد).اینک در آستانه ی هشت سالگی خرد منتقدی هستم که تمام این مدت را با آن زیسته ام . 

  

در فراز و نشیب ها از آن محافظت کرده ام تا مبادا به دست روزگار از دست برود. در مدت هشت سال گذشته، مخاطبان و دوستان فراوانی منت نهادند و گاهی قدم در سرزمین خرد منتقد نهادند و گفتند و نقد کردند و گفتگو کردیم. در این میان کسانی هر چند اندک هم بودند که با نوشته ها سازگار نبودند و گاهی نویسنده را با زبان شماتت و تندگویی نواختند. ایشان هم چون دیگرانِ همراه، آمدند و رفتند. حقیقتا از همگان درس ها آموختم. از همه ی ایشان سپاسگزارم.  یاد همه شان گرامی باد. 

ایامی، (ایام 88 و 89)  بازار "خرد منتقد" گرم بود و ایامی دیگر سرد. گاهی سیاست نوشتم و گاهی فرهنگ. گاهی رنجور می شدم، گاهی امیدوار. گاهی دلسرد می شدم و گاهی دلگرم. گاهی غمگین و گاهی شاد. من هم مانند هر انسان دیگری در گیرودار احوالاتی متضاد می شدم اما در همه ی احوال می نوشتم. چون نوشتن را دوست دارم. نوشتن، برای من معنای زندگی است و بهانه ای برای بودن. رنج ها را با نوشتن می توان تحمل کرد. در مدت هشت سال برخی از نوشته هایم را از همین طریق منتشر کردم و بخش بزرگتری را در مناسبات ها و شرایطی دیگری و به منظور دیگر انتشار داده ام.

 اکنون نیز در نهمین سال خرد منتقد، جشنی مختصر می گیرم و به تنهایی شمعی می افروزم و به این می اندیشم که آیا می توانم هم چنان وبلاگ را همراهی کنم؟ یادم می آید در یکسالگی "خرد منتقد" بود که با جمع محدودی از دوستان دیداری حاصل شد. دوستانی عزیز که هنوز با برخی آنان ارتباطی دارم. از آن جمع محدود افرادی هستند که وبلاگ شان را ادامه داده باشند. 

از دوستان ناشر هم پیشنهاد کردند برخی مقالات منتشره در خرد منتقد را تنظیم و در قالب کتاب چاپ کنم. راستش را بخواهید این کار را زاید و بیهوده می دانم و زیر بار این پیشنهاد نرفته ام. هنوز می نویسم. چه در وبلاگ خرد منتقد و چه در جاهایی دیگر. تا جایی که به یاد دارم کارم خواندن و نوشتن بوده است. و باز هم از شما چه پنهان، خسته ام از خواندن و نوشتن. اما چه کنم که این بیماری را درمانی نیست. احساس می کنم در میانه ی خواندن و نوشتن است که حس می کنم اندک معنایی بر دنیای تهی می زند. حسی عجیب و گاهی بی معنا. گاه ی هم احساس بیهودگی و بیهوده زیستن، از راه می رسد. رنج بزرگی است که شانه هایم را زخمی می کند. سرنوشت همین است که هست. 

از ایده هایم می نویسم. از دردهایی که می بینم. از غم هایی که جامعه ام را در هم می شکند. می نویسم و می دانم که باید با زبان بسته سخن گفت. کوره راهی است نوشتن و لغزنده است اندیشیدن. اما ما را گریز از این راه صعب و سخت نیست. پس باید بود و نوشت. گاهی با خودم می اندیشم اگر این وبلاگ ها برای قرن ها ماندگار شوند و عمرشان طولانی گردد، نسل های بعد مثلا در دویست سال آینده، با خواندن این پاره نوشته های پریشان چه خواهند گفت؟. در باره ی ما چه خواهند اندیشید. اگر این چنین شود تحولی بزرگ در تاریخ نویسی و فهم جهان های گذشته رخ داده است. زیرا این نوشته از متن و درون انسان هایی بیرون آمده است که تجربه های شان را در قالب کلمات انتقال داده اند. 

به دوستی می گفتم خیلی علاقه دارم در یک پروژه ی مطالعاتی، ایران و رنج هایش را از درون همین نوشته های پراکنده و خودمانی، استخراج کنم. در میان همین نوشته هاست که ملتی دارد خودش را فریاد می زند. فریادی که در هیاهوی سیاست های خشن ناشنیده می ماند. از درون همین وبلاگ هاست که می توان دغدغه ها، نگرانی ها، مصایب و مسایل یک جامعه را به خوبی فهم کرد. وبلاگ، آیینه ی شفاف است که در مقابل چهره ی زندگی خسته کننده و ملالتبار یک جامعه گرفته شده است. وبلاگ ها، اندیشه ها، حزن ها و ترس ها و رنج ها را انعکاس می دهند. رسانه ای است که گاهی خصوصی ترین حرف ها را به نمایش می گذارد.  

می نویسم و به نوشتن ادامه خواهم داد. 


نظرات (5)
هشت سالگی تان مبارک.
با نوشته هایتان نفس کشیدیم. روزهایی بود که فقط نوشته های شما به یاری ما می شتافت تا زنده بمانیم. روزهایی که دلمان میخواهد زیر خاک مدفون کنیم ولی مگر میشود یاد و خاطره را مدفون کرد.
نوشته ها مهربان اند. میگویند کتاب یار مهربانی است. نه توقعی دارد و نه تو را رها میکند. نوشته ها معشوقان ابدی انسان اند و نوشته ها بوسه های آنها.
آری
با نوشته ها باید زیست.
نوشته ها معشوقان ابدی اند.
..
پاسخ:
درود بر شما

چه تعابیر زیبایی.... " با نوشته ها باید زیست.
نوشته ها معشوقان ابدی اند."

از مهربانی و همراهی تان ممنونم. روزهای سختی بود آن روزهای 88. خاطراتی تلخ. روزهایی که هم نشانه بودند و هم نتیجه.
با این همه زندگی ادامه دارد. زیستنی که باید پاسش بداریم.
روزگارتان سپید و ایام تان شاد
سلام آقای زمانیان عزیز
هشت سالگی "خرد" مبارک
سالم و برقرار باشید
البته من از سال 89-90با نوشته های شما همراه بودم!!
و بیشتر از مدنظرم نوشته های معنوی و انسان شناسی شماست.
پاسخ:
باز هم سپاس
ما آدمیان با همه ی تفاوت های مان، اشتراکاتی داریم. و همین مشترکات است که ما را به هم نزدیکتر کرده است. دست کم یکی از این مشترکات، تجربه ی تنهایی و رنج های وجودی است.
بر این باورم هر چه بیشتر زوایا و ابعاد زیست انسانی را بکاویم و هر چه بیشتر انسان را بشناسیم،‌ امکان اخلاقی بودن ما بیشتر می شود. و منظورم از انسان شناسی، شناخت همین انسان موجود است و نه انسان منتزع از شرایط. شناخت انسانِ در موقعیت

"انسانِ در موقعیت"، موضوع یکی از مطالبی است که به زودی برای نقد و نظر دوستان منتشر می کنم
سلام
درود بر جناب زمانیان عزیز. هشت سال وبلاگ نویسی خردمندانه را به شما تبریک می گم.
در این هشت سال مطالب مفید و نقد های به جا و مناسب با زمان خودش را کم از شما ندیدم و نخواندیم.
در این هشت سال کتاب های بی شماری را شما حداقل به من معرفی کردید (مثلا انسانیت تاریخ اخلاقی سده بیستم (جاناتان گلاور)) و این هدایا را مدیون شخص شما و وبلاگ نویسی شما هستم.
تفکر کنید و بنویسید استاد، اگر دچار رنج تفکر نباشیم دچار رنج تن و روزمرگی خواهیم بود...
"سپاسگزارم"
پاسخ:
سلام

ممنونم مهدی جان از همراهی تان با خرد منتقد
داشتن همراهانی مانند شما سبب می شود حس تنهایی کم شود.
سپاس
سلام و درود بر شما

این سالگرد تولد را به شما و به سایر دوستداران تفکر و فرهنگ تبریک می گویم.

من مدت خیلی زیادی نیست که با این سرای تفکر آشنا شده ام اما بیشتر نوشته هایتان را خوانده ام.

این که با نظرات شما موافق باشیم یا نباشیم، چیزی از ارزش های این نوشته ها کم نمی کند. فضایی بوجود آورده اید برای تفکر و چالش در باورها و باز هم تفکر.

پایدار و شاد و سلامت باشید.
پاسخ:
درود بر شما صادقی عزیز

لطف شماست که همراه خرد منتقد هستید. از نقدهای تان مرا بی نصیب نگذارید..
ممنونم از شما
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد