X
تبلیغات
رایتل

شفقت ورزی

25 اسفند 1393

آدمی در چهار موقعیت بیشتر از هر وقت دیگر شفقت ورز می شود. به راحتی و از سر رضایت باطن مهر می ورزد. چشمه ی مهربانی در این چهار موقعیت جوشان می شود.


1. اولین موقعیت، وقتی است که آدمی گذشته ی خود را به یاد می آورد و در باب آن تامل می کند. گذشته ای مملو از    خطا، مرا در برابر خطای دیگران نرم می کند و انعطاف بیشتری خواهم داشت. 


2. دومین موقعیت، وقتی است که آدمی بانگ رحیل را به گوش جان می شنود. مرگ، آدمی را مهربان می کند. وقتی جرس فریاد بر می دارد که بربندید محمل ها. رفتن، جهان آدمی را تغییر می دهد. وقتی خود را عازم سفر می بینم، با دیگران مهربان تر می شوم. 


3. سومین موقعیت، وقتی است که آدمی به حقیقت ناتوانی و ضعف بنیادین و عمیق انسان پی می برد. 


4. و چهارمین موقعیت، وقتی است که آدمی "رنج" را آن چنان که باید، فهم کرده باشد. اندوه را در عمیق ترین لایه هایش شناخته باشد. 


نظرات (5)
سلام. با خنودن متن یکبار دیگر به کلمه شفقت در لغت نامه دهخدا رجوع کردم. شفقتبه معنای دلسوزی و مهربانی است.
اما در دین کمی معنا گسترده تر است. تسلّی دادن صاحبان مصیبت و اظهار مهربانی و همدردی با آنان،
با نگاهی که شرع به معنای شفقت داردف چه بسا درد مولفه اصلی دین است برای اوج و رشد و تعالی
انسان زاییده درد و درد همبستر همیشگی انسان حتی پس از مرگ
در موقعیت چهارم جالب فرمودید که برای رهایی از رنج. ما رها نمیشویم اما درد خود را مسکن هایی از جنس اخلاق تسکین میدهیم.
درد جزیی از انسان است
و این حکایت که نقل است از یکی از صحابه امام صادق جالب است و برهان بر این نوشتار شفقت بر مردم بردن حتی اگر به بهای ضرر خود باشد: بر نصیب غیر در خطا افتادن امیدوارتر باشد که در نصیب خویش در صواب افتادن، که خیر هر دو جهان در مخالفت نفس است، و نیکو خواستن خلق چون داند که اغیار را نیک آید. از بد آمدن خویش باک ندارد و چون داند که اغیار را بد می­آید خود را به جای بگذارد، تا ایشان را به دنیا بد نیاید، و این شفقت مسلمانی است و اسلام بی­شفقت بقا نیابد.
با تشکر استاد . طهورا
پاسخ:
درود بر شما
سپاس از حضورتان
حق با شماست؛ ولی گویا مسأله، «امکان دست یافتن و قرار گرفتن» در آن موقعیت هاست. به نظر می رسد که غالبا، در حصول آن مقدمات یا قرار یافتن و پایداری در آنها ناکامیم...
اما در این میان، سؤالی هم مطرح می شود: آیا شفقت بر خلایق، اطلاق و عمومیت دارد و هیچ استثنائی نمی پذیرد؟ اگر کمابیش مطمئن باشیم که کسانی، ممکن است از این شفقت و مهرورزی ما سوء استفاده کنند، آنگاه تکلیف چیست؟
سؤالی دیگر: آیا ممکن است که برخی افراد، به سبب پاره ای ضعف ها یا محدودیت های اجتناب ناپذیر ذهنی یا روانی، عاجز از «شفقت بردن بر دیگران» باشند؟ یعنی حتی اگر تمایلی هم بر این امر داشته اند، لیکن عموما، در انجام دادن و تحقق بخشیدن آن، ناتوان و دست و پا بسته باشند؟
پاسخ:
سلام

البته عموما چنین است. ما رفتاری خوش با دیگران داریم. و این رفتار خوش با این ویژگی ها بیشتر می شد. اما اطلاق کلی ندارد. عموما چنین است.
ما فقط با محدودیت ها و ضعف های روان شناختی نیست که از شفقت ورزی عاجز می شویم. بلکه از از نظر معرفتی هم ممکن است دارای اشکالاتی باشیم و سوم این که از نظر عملی و موقعیتی ممکن است اشکالاتی داشته باشیم
عذرخواهی می کنم، «سلام» یادم رفت!
سلام و درود بی کران بر شما و بر همهٔ دوستان گرامی.
پاسخ:
و درود بر شما
سلام
در مواقعی نیز قید شفقت ورزی را میزند مثلأ:
‌۱_شفقت می ورزد و در ازایش چه نامهربانی ها و جفاها که نمی بیند!
۲_زمانی که به ذات و سرشت خودخواه و خودبین اکثر انسان ها پی می برد.
۳_زمانی که به« کتاب تاریخ اعجاب انگیز بشر مینگرد ،اما لایش را که باز میکند بوی گندش همه منظومه شمسی را به گند می کشد»
۴_ زمانی که به این حقیقت تلخ پی می برد که چنین موجودی نمی تواند ساخته دست خدایی باشد با چنان اوصاف والایی،بلکه به احتمال قریب به یقین باید ساخته دستان کور طبیعتی باشد که در روند تکامل کورکورانه خود گاه از او اشتباه بزرگی همچون انسان هم سر میزند.
۵_و زمانی که از انسان بودن خود شرمنده شود.
پاسخ:
سلام
کاش هیچ گاه، هیچ وقت کسی از شفقت ورزی خسته نشود
۶_زمانی که در می یابد عظیم ترین و عمیق ترین رنج ها از جانب خودش و جهالتش که گاه هاله تقدس نیز به خود گرفته به دیگر انسان ها تحمیل شده است.
«لعنت،لعنت،لعنت بر این جهل مقدس»
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد